CD-roms een nieuwe manie?

Bij de fibermail groep is weer eens iets leuks bedacht, Olga heeft een project opgestart wat te maken heeft met het verwerken van niet bruikbare CD-roms. Je weet wel die gladde glibberige schijfjes.

En omdat ik een punchmachine mocht gebruiken, op een stukje fiberfill met blauwe wol cirkels gemaakt, geschept papier dient voor de bladeren en de bloemen en alles bij elkaar gehouden met organza. De achterkant gewoon mijn naam genaaid en dat lukte aardig zo uit de losse hand. Had wel wat zweet drups op mijn voorhoofd want schrijven met een machine is iets anders dan met een pen.

Paas weekend wat zo leuk begon

Paaszaterdag

heerlijk zitten quilten met Desiree en Annemijn. Dees werkt hard aan Maria met Jezus (glas in lood). En Annemijn is een tas aan het maken. En schiet daar behoorlijk mee op. Dees bracht haar punchmachine mee, gut zegt ze kan je even lekker spelen .

Paaszondag

was heerlijk, lekker paasontbijtje met zijn tweeen. Jan ging een lange wandeling met de hond maken. Nee heerlijk rustig na een paar drukke weken. Dat punchen is geweldig leuk. Ik heb met verschillende materialen zitten rommelen en de resultaten, ach die zijn niet wereld schokkend maar wat maakt dat nu uit. Mijn hoofd is weer lekker opgeruimd dus tijd voor nieuwe uitdagingen zeg maar.

Paasmaandag

begon erg vroeg, Dochterlief en ik naar de sportschool. Nu was daar afgelopen week geen tijd voor dus hup de meisjes! in trainingspak naar de sport. Och dat deed toch zeer, wel te merken dat we even niets gedaan hadden. Na het fitnissen door naar Praxis want er moest nog een achterwand voor dochterlief haar boxspring gemaakt worden, oh ze hebben ook plantjes zei ze. Ja hoor de Doblo zat weer tot aan de nok gevuld en de deuren moesten open blijven staan. Gelukkig zijn we dit gewend van onze kinderen dus touwen altijd in de achterbak. Achterwand bekleed met stof en fiberfill en dus moesten er nog even een paar balkjes aan de muur om dat ding tegen aan te schroeven.

En daar......... ging het mis, behoorlijk mis zelfs. Jan was druk met de boor aan de gang en zou even die schroef er in draaien. Maar dat ging te snel en zijn vinger kwam knel te zitten tussen muur en balk en de schroef die zat er goed in. Zijn vinger ook, nou ja het topje van zijn vinger werd eraf gerukt. Bloedend en vloekend ging hij die schroef er weer uithalen want dat topje moest mee naar het ziekenhuis. Toen hij naar beneden kwam schrok ik me lam, en met Jan en het vingertopje in de auto met dochterlief ziekenhuis.

Druk op de weg natuurlijk dus ruim 25 minuten later op de spoedeisende hulp. Daar werd het wachten en onderzoeken en foto's maken en overleg met een chirurg en een plastisch chirurg. Vingertopje wat we meegenomen hadden kon er niet meer opgezet of aangenaaid worden. Botje van zijn vinger werd ingekort door een krabbentangetje en mooi verpakt kwamen we na bijna 5 uur weer uit het ziekenhuis. Ondertussen was het al half tien in de avond en we hadden nog niets gegeten, gelukkig is dan nog een Mac open.

Vanmorgen weer telefonisch overleg met de plastisch chirurg gehad en deze week weer terug naar het ziekenhuis.

Dinsdagmorgen

En dan... bij de koffie vroeg ik aan Jan of hij nog andere plannen had voor vandaag, nou ja zegt hij ik wil eigenlijk die achterwand nog gaan afmaken. Nee boos ben ik niet geworden maar die achterwand zal toch een paar weken moeten wachten. En werken? vroeg ik voorzichtig. Oh maar morgen ga ik weer, ik ga alleen maar de mensen op het recyclin perron aanwijzingen geven en daar heb ik mijn hand niet voor nodig.

Moraal van dit verhaal, ach bij ons gebeuren er altijd rare dingen op feest of andere bijzondere dagen. Maar geschrokken ben ik en blijf ik nog wel even.

Een quiltje voor het zusje

Menno en Jasper hebben vorige week een zusje gekregen, eigenlijk een halfzusje maar dat is nog een beetje te ingewikkeld voor hun. Nu liepen ze al een hele tijd te vragen of ik voor hun zusje ook een kleedje wilde maken, immers die maakte ik voor al haar kleinkinderen was hun redenering. Dat ik niet de oma van dat zusje ben, ach ik leg het wel uit, maar toch het was hun zusje. En daar hebben ze groot gelijk in. En was de boodschap het moet wel roze zijn want ze houdt van roze. Heerlijk het hummeltje was nog niet geboren en had al smaak.


Dus roze werd het, ik had ze wel aan het werken gezet, ze moesten dus een tekening voor hun zusje maken. De tekeningen heb ik gescand en geprint op stof en verwerkt in de quilt.
Menno tekend dan een heel verhaal, met de auto naar het ziekenhuis, en een vliegtuig wat door de lucht vliegt naar de zon.

Jasper heeft een echte prinsessen tekening gemaakt, nee geen gouden kroon maar een groene, staat leuker bij haar roze kamer zei hij.

Oh ja en oom er moeten ook nog harten in want dan weet ze dat wij haar lief vinden.

Omdat ik bij geboorte's altijd afwacht hoe een en ander verloopt heb ik deze dus afgelopen week gemaakt, de jongetjes zijn er erg blij mee en nemen de quilt vanavond mee als zij naar hun vader en "hulp"moeder en zusje Colinde gaan.

Benny is geopereerd

Benny is een beer, niet zomaar een beer. Maar een hele speciale vriend van Jasper. Benny Beer had een ernstig probleem. Net als zijn bazinnetje kreeg hij last van zijn heupen. Of het Artrose of gewoon een draadje was, dat wisten de berenhuisdoktoren niet precies. Dus Benny in zijn blootje en onderzoeken maar. Benny is ongeveer 15 jaar geleden geboren bij de moeder van de berenhuisdokter, dus Benny is heel speciaal.
Onderzoek wees uit dat zijn schroeven niet meer vastzaten, dus met veel gepriegel heeft de berenhuisdokter met een grote haaknaald een draad gespannen van zijn linkerheup naar zijn rechterheup.

Dankzij de berenschroeven blijven zijn benen nu goed en redelijk flexibel zitten.

Benny Beer is errug blij met deze handeling, Jasper is heel errug blij met de operatie.

Zaterdag en nog een keer leiden

Het was weer een zaterdag met een gouden randje, Menno onze kleinzoon heeft zijn A zwemdiploma gehaald. Zelf heb ik drie jaar heen en weer gesjouwd naar het zwembad en zijn moeder nog een jaar. Maar de blijdschap van dat jochie maakt dat sjouwen met natte zwemspullen meer dan goed.
De dag voor de jongetjes kon al niet meer stuk, want ze hadden bij het wakker worden gehoord dat hun zusje was geboren. Oom riep Jasper is het kleedje al klaar? keihard door de telefoon om ons hun blijde nieuws te vertellen. Op verzoek van de beide heren moest er natuurlijk een quiltje worden gemaakt. Volgende week als zij weer naar hun vader gaan kunnen ze hun cadeau aan het zusje geven.

Dit weefwerk is gemaakt en ontworpen door een weefster met een beperkt gezichtsvermogen. Hoe kom je erop. Maar dat vraag ik me bij meer dingen af.
In Leiden ben ik natuurlijk ook nog naar het Museum voor Oudheden geweest, goed dat Hannie het daarover had. Ik heb zoveel gezien dat je sommige dingen vergeet. QSII had daar hun expositie, ook daar waren weer geweldige stukken bij.
Vanuit de auto zie ik regelmatig dit gebouw langs de rijksweg, maar warhoofd die ik soms ben dan ben ik meestal te laat om daar een foto van te nemen. Maar als je in de trein zit heb je je handen vrij en dan ineens is het toch gelukt. Waarom ik altijd naar dit gebouw kijk geen idee het trekt me op de een of andere manier.

Gisteren was ik naar het Textielfestival in Leiden, in de Pieterskerk allerlei technieken die gebaseerd waren op het thema Sporen. Geweldig mooie dingen gezien. Ook aparte maar alles in het teken van sporen.
Zo was er kantklossen, en daar heb ik dingen gezien! geweldig ook daar is natuurlijk de vrije vorm gekomen, Ik zag een schitterend geweven object van draad en metaal, je moet het maar kunnen, eerst het ontwerpen en dan het maken.


En dan was er nog een glas sculptuur, hierbij werden weefstukken vermengd met glazen repen die ook weer geweven waren. Schitterend.

Verder waren er textiele stukken voornamelijk in Art vorm uitgewerkt en ik ben daar bekende namen tegen gekomen, eigenlijk alle maal stuk voor stuk bijzonder.

En toen na een paar uur slenteren, even tijd voor een bakkie munt thee, ik was daar hard aan toe, het lopen over de vloer van de Kerk vereist toch enige stabiliteit in de peutjes.

Toen naar Sieboldhuis waar een Ikat en Shibori tentoonstelling was, prachtig en ingewikkeld dat Ikatweven.

En toen was er koffie op de beestenmarkt, lekker in het zonnetje uit de wind was het best te doen. En omdat ik natuurlijk geen idee heb waar alle TT's waren dus maar weer het plattegrondje erbij opgeslagen. Kon ik toch de Nieuwe Energie niet vinden, gelukkig wist een voorbijganger wel waar het was. Dus op pad, nee die meneer heeft het niet geweten want ik heb me het otje lopen zoeken, en kwam onderweg nog een aantal andere zoekers tegen. Gezamenlijk hebben we het gevonden.

Er hingen in de gang en de "kantine"toch bij elkaar zo'n 50 a 60 quilts. En voor mijn vermoeide peutjes was er thee.

Al met al een leuke dag, veel mensen ontmoet en ook nog een paar oude bekenden.

Nieuwe lente. Nieuwe tas.

Het was er weer tijd voor, mijn oude tas van batik stoffen viel van ellende uit elkaar. Natuurlijk wordt een tas bij mij als vervoermiddel gebruikt voor van alles. Een kleine tas werkt niet bij mij. Soms zet ik zo'n ding op zijn kop en dan wil je niet weten wat er uit komt. Alles wat zit tussen A-Z.
Afgelopen weekend kreeg ik een boek met gordijnstalen, bladerend door dat zware ding kwam ik deze kleuren tegen, dus het oude patroon te voorschijn gehaald en de lapjes uit het boek gesneden, geplakt op vlies en vast gestikt met een cordonsteek. Ervaring met de oude tas leerde dat ik toch wat meer binnenvakken nodig had dus twee enorme vakken gemaakt. Morgen ga ik naar Leiden, en dan komt deze goed van pas. Behalve mijn bammetjes kunnen er heel veel aangeschafte crea dingen weer mee naar huis genomen worden.