erfenis

Iedereen die iets met handwerken doet heeft het. De gemaakte werkstukken zoals quilts, borduren of haken en macrame. 

Boeken, patronen, tijdschriften en materalen te veel om op te noemen

Als er dan een overlijden is, is het moeilijk om op te ruimen. Je geeft niets zomaar weg van je ouder of geliefde. Toch gebeurt het regelmatig, zo kwam ik op verzoek bij een kennis waarvan zijn vrouw was overleden. 

Wat moet ik er mee, ja ik wist van de kamer waar zij al haar spullen had en ik begreep wat hij wilde. Weet jij niet iemand? Nee dacht ik waar moet alles heen, nou ik denk er even over na zei ik.

Hij 85 snapte nooit iets van haar passie, dus zei ik ja maar niet alles in een keer.

Ik heb 18 complete jaargangen van Handwerken zonder grenzen weggeven voornamelijk doneren aan tafels in wachtruimtes.

Tegelijk vond ik de site op facebook van Gratis doneren, dit was de oplossing. Dus complete jaargangen van Ariadne, Burda's en talloze bladen met complete borduurpatronen, en dan nog de resten wol en borduurgarens en borduurstoffen. Maar ook soort van encyclopedie's bestaande uit 5 complete jaargangen om bv kleding te maken of kruissteek patronen.

Geweldig zoals iedereen er op gereageerd heeft, gemiddeld waren er 5 a 6 die belangstelling hadden en uit heel Almere. Telkens de vraag wat wil je er voor hebben, mijn antwoordt nix helemaal nix, het komt uit een nalatenschap. 

Natuurlijk was ik wel verplicht om alles door te bladeren, en natuurlijk heb ik wel leuke dingen gezien en gevonden.

Ook was er een blad uit 1949 bij, die heb ik gehouden. Heel nieuwsgierig wat mijn moeder voor mij gemaakt zou hebben. Dat zal ik nooit weten maar het blad was heel opvoedkundig met informatie over hoe zuinig om te gaan met materialen zo na de 2e wereldoorlog was er niets, maar zo stelden zei er zijn altijd truien uit te halen om iets nieuws van te maken.


 Al bijna een jaar ben ik bezig om elke week iets weg te geven, en voorlopig komt er nog wel iets, zoals hij zegt, nog lang niet leeg, wordt vervolgd.

April 1

Bij het opschonen van de foto's kwam ik nog meer ziekenhuis werkjes tegen,

Dit zijn altijd restanten die ik al jaren overhoud van wat dan ook dit is de simpele

dit zijn die kleine bolletjes van de action

oh dit is zo'n lekkere voor in de stoel over mijn benen katoen van Caro

en dan de bloemenquilt die hexjes maakte ik tussen door in de zomer een heerlijk werkje onder de boom, ik gaf deze aan iemand die er altijd was/is.

Het grote breiwerk op de cocktailprikkers priegelwerk maar leuk.

 

maart 26

Ergens eind 2024 ben ik begonnen aan mijn vogel, de vogel is een onderdeel van een grotere japanse quilt op de log cabin methode elk van de 50 blokken zijn verschillend ook al lijkt dat niet zo. smalle strookjes of heel dikkere een heerlijke quilt om aan te werken half 2025 was de quilt klaar en zou als hoofdeind van ons bed gaan dienen.Dat werd uitstel na uitstel door de verschillende opnames in het ziekenhuis. Maar eindelijk vorige maand hebben mijn lief en dochter onder mijn bezielende "leiding" het opgespannen en de vogel vliegt. Ik ben blij met het resultaat.

Terwijl ik revalideer nog een en ander op haakgebied gedaan, haken was het makkelijkst kan je nl telkens even wegleggen als er weer een witte jas binnenkomt om een en ander te doen.

Och neem die tas met restanten mee vroeg ik aan mijn lief, en zo een omslagdoek gehaakt.

In de tas zat ook bollen gesponnen schapewol en daar haakte ik een sjaal van, alleen die werd te groot en te dik dus uitgehaald tot protest van een aantal verplegers, nu maar bedenken wat ik ervan ga maken.

En dan deze, ruim 45 jaar geleden gehaakt. grotendeels als wij met de auto op weg waren of op vakantie altijd was het katoenen sprei in de buurt en na anderhalf jaar kon deze op bed, 220 x 200. was best te doen, tien banen en een randje.

Nu ligt het schoon en met slijtage gaten opgevouwen in een kijk kast.

 

Up date 2025

Sinds april heb ik geen post gemaakt, heb je dan niets mee gemaakt? Natuurlijk wel, alleen ik werd er niet altijd vrolijk van. Wel heb ik veel mensen aan het werk gezet binnen de gezondheidszorg en dat is een dagelijkse bezigheid geworden. Jammer dat mij lijf niet wil/kan mee werken.

Wel druk met van alles en nog wat, zo heb ik 2 grotere quilts gemaakt een voor Norine een dierenquilt voor het 2e verjaardagsfeestje wat we via Face Time met Portugal hadden. De andere quilt is voor de Buuf, een buurvrouw uit duizenden. Telkens a\s zij binnen viel voor een bakkie was ik met de hexagonnen bezig en vond ze het heel bijzonder dat je met stofjes dat kon doen. ze weet het nog niet maar die quilt met bloemen krijgt ze voor de kerst.

Verder heb ik het brei en haken weer ontdekt, leuke wedstrijd voor brei en haak deelnemers op You Tube het heet Gamr of Wool elke zondag valt er een deelnemer af en de opdrachten zijn allemaal bizar, ik bedoel brei een bank bekleding of kleed de hond aan, heerlijke tv, het mooie is dat er veel filmpjes achter aan komen die een wol gebied met bijzondere schapen en brei kunsten laten zien.

Op dit moment maak ik verschillende blokken voor de stichting Verdanda en die hoop ik in het voorjaar aan hun te geven.

En nu de breinaalden weer even hanteren, de trui voor mijn lief is behoorlijk groot maar v en a zijn bijna klaar alleen de mouwen nog, kan er ook een spencer van maken

het roer om

half april, en ben weer een beetje opweg, uiteindelijk heeft het ziekehuis eind maart mij de deur uit gezet. Ben nu in handen van de wijkverpleging die me elke morgen komen verzorgen.

Het roer om

tja ik heb veel gemist die eerste drie maanden van 2025. Veel nagedacht van wat kan er, wat kan er niet en uiteindelijk ben ik mijn "hok`' gaan uitruimen. 

Bij elke plank of bak nadenken wat doe je er nog mee, wat kan ik niet missen! Heerlijk om zo bezig te zijn, alle lappen en lapjes en restjes door mijn handen om te zien wat ik er mee wil.

Waar ik wel verbaasd over was dat ik geen plannen kreeg, geen inspiratie of hoe je het ook wilt noemen.

Natuurlijk wel alle blogs die ik volg gelezen net als facebook en you tube. maar eigenlijk zag ik veel heel veel mooie dingen voorbij komen en toch kreeg ik niet die prikkel die je nodig schijnt te hebben om wat te gaan bedenken. 

Een ding wat mij bezig hield tijdens mijn revalidatie was hoeveel mensen er op een dag met mij bezig waren, ik kwam door het maken van foto's tot een aantal van 8 verschillende disciplines en dan kwamen daar ook het team van artsen bij soms drie soms 5. Drukke boel, tussen al die mensen door kwam ik op you tube op een Japans filmpje, heerlijke feel good, traditioneel en met altijd rustige muziek.

15 maanden geleden begon ik aan mijn quilt die als die klaar was op mijn hoofdbord van ons bed moet komen. Alles was al klaar gesandwicht en door gequilt klaar om er op vast gemaakt doen. Dat zou afgelopen januari gebeuren.

Helaas moet ik hiervoor een beroep gaan doen bij onze dochter en kleinzoons om onder mijn begeleiding!!! het in orde te gaan maken. Lukt wel alleen even alle agenda's afstemmen.

Dat gaat na de pasen gebeuren, reuze nieuwsgierig naar het eindresultaat.

2 maart '25

 Oude jaarsavond hadden mijn lief en ik samen met een fles champagne besloten om het afgelopen '24 teveel lijfelijke ellende die we snel wilden vergeten.

Zo gezegd zo gedaan, dachten we. Plotselinge verslechtering van de by pass die in september bij mijn rechterbeen was gedaan, toch een opname in het ziekenhuis. Artsen waren bezorgd en na een week van testen etc.etc. Is er besloten om nog een keer een by pass te doen, of ik dat emotioneel aankon, tja ik had geen keus en zo ging ik weer onder een langdurige operatie (7 uur) onder het mes. Deze keer geen ader uit mijn been maar uit mijn arm die van pols tot boven mijn rechterborst een mooi litteken laat zien. Na 4 weken van zorg in het ziekenhuis werd ik overgeplaatst naar de revalidatieafdeling van het ziekenhuis. Wat een verademing, kamer voor mij alleen, een heerlijk bed wat in alle standen kan. En eindelijk slapen, wat in zo'n ziekenhuis met 4 personen niet gemakkelijk is. En bij de revalidatie was er ook goed en lekker eten, mijn lief kon daar ook van genieten.

En nu ben ik weer thuis, jonge Dibbus de kater sprong tegen me op en bleef kroelen, ja jochie ik had jou ook gemist, en ook met mijn lief ouwe Dibbus samen aan tafel.

Al die weken heb ik plannen liggen maken, tentoonstellingen en beurzen komen daar nog niet in voor, gelukkig zie ik veel op Facebook en op blogs van mensen die ik volg. Door de dagelijkse zorg van het wijkverpleging heb ik alleen de middagen dat ik bezig kan zijn met stofjes en stoffen en ideeën. Maar ik ga eerst mijn hoofdbord quilt sandwichen en laat het dan vast nieten dan na ruim een jaar weer iets af.

Nu ga ik vanmiddag een patroon van een zakbroek (tuinbroek) maken voor Norine in Portugal heb nog leuke stofjes die ik daar voor ga gebruiken.

Waar ik ook weer ga zoeken naar inspiratie voor de Stoffige Dagboeken, 

Och wat heerlijk om weer eens aan iets anders te denken dan aan je lijf.

dag '24

 Het afgelopen jaar stond bij mij in het teken van lijfelijke ongemakken, vervelend en erg weinig tijd om te quilten of naar beurzen te gaan. Maar het nieuwe jaar komt eraan, met het vooruit zicht op betere omstandigheden.

Tussen alle medische zaken door ben ik toch wel bezig met een quilt die moet gaan dienen als hoofdbord voor ons bed. Ruim 30 blokken die op japanse log cabin wijze in elkaar gezet worden. Het schiet op in januari moet alles op zijn plek vallen en vastgeniet worden op het houten gedeelte. foto's komen nog nu is het effect nog niet goed te zien. En dacht ik nou dat de doos met japanse stofjes leeg was, nee natuurlijk niet, als verzamelaar blijft er altijd nog wel wat achter.

In die warme zomerse dagen lekker onder de boom in de voortuin zitten haken en hexagonen bloemen te maken, kletsen met de buurt bewoners, gezellig en je hoort nog eens wat. Wel een groot gemis door de emigratie van onze bonus kinderen naar Portugal, we appen en face timen wat af, het gaat ze goed. En als mijn lijf het toelaat gaan we straks in het voorjaar naar ze toe.

Terwijl ik zit te pennen zingen de Bevers de sterren van de hemel, wel gezellig.

zo nu brei ik er een eind aan dit jaar, doei