Wat eem Zomer

 

Wat een zomer

Voor heel veel mensen was het een vervelende zomer te warm om binnen te zitten en buiten viel het ook niet mee. Ondanks water, water en nog eens water drinken, parasols en zonneschermen was het soms heel lastig, en het werken aan een winterproject gaf ook geen koelte.

Hitte golf zeggen ze op de buis, nou dat voelde iedereen ook wel. Op het heetste van de dag zit ik binnen te breien aan een wintervest!

Volgens mijn lief ben ik niet wijs, en daar heeft hij gelijk in.

Heerlijk met de airco aan een leuk filmpje op de buis zo kom ik de zomergolf wel door.

Ondertussen hadden wij bij Art-Almere toch leuke dagen met inspirerende creatieve bedenksels. In juli zijn we kralen gaan maken, van stof en vilt en papier, geweldig leuk om te doen maar ik vermoed dat er weinig juwelen van gemaakt zullen worden, wel een leuk iets om met kinderen of kleinkinderen te doen, je hebt rietjes nodig, lapjes lijm en een oude schaar om ze op maat te knippen.

 Al tijden denken wij bij Art-Almere over het maken van een boek, tja welke vorm of maat? Ik ben zelf een volger van de Artbooksisters, en dat vertelde ik aan de Arters. Maar hoe of wat, dat wisten wij niet, totdat Hilly met een boek kwam. Het boek is van Hedi Kyle The Art of Fold.

Prachtige beschrijvingen van hoe je van een simpel stukje papier bijzondere boekvormen kan maken. En zo gezegd zo gedaan. We gingen proberen om een Flatbook te maken.

Rekenen, tekenen, snijden, puffen en vouwen

Na veel inspanning komen er toch hele mooie exemplaren tevoorschijn, ook domme fouten (grinnik)

 en ik?  Mieke

Het is een verslaving aan het worden, dus als het met papier kan dan kan het ook met stof. Ik heb een poging gedaan, maar die is wel/niet toonbaar. Wordt vervolgt.

de buitenkant is niet moeilijk kartonnetje op maat, restje vulling en een oud lapje, maar nu de binnenkant nog, dat wordt nog even puzzelen. En dan moet je natuurlijk goed meten!

Bij een bezoekje aan een warenhuis zag ik Frida stof liggen, het levensverhaal van deze Kunstenaar maakte op mij na een documentaire veel indruk, wat een drang heeft zij gehad om die schilderijen te maken.  Terwijl ik hierover schrijf hoor ik Jeroen Krabbe op radio1 hij heeft een documentaire over haar leven en werken gemaakt die op 30 augustus om 20.30 uur bij AVRO Tros op Ned. 2 wordt uitgezonden, net als zijn vorige docu’s over schilders ben ik nu helemaal nieuwsgierig geworden, hoe heeft hij haar gezien.

En natuurlijk heb ik die stof gekocht, ze is een beetje simpel maar de kleuren geven het Mexicaanse gevoel een beetje weer.

Op internet kwam ik een cartoon tegen die ik voor de Stoffige Dagboeken heb gemaakt, de bloem met inktense en de rand van restjes wol van een kleed wat ik heb gemaakt en met oplosbaar vlies een handige lap gemaakt.

Lieve mensen, het is weer een zomer die we niet snel vergeten.

Mia

Boek en stof gegoochel

Sinds enige tijd ben ik aan het puzzelen om een boekje van stof te maken, ik volg diverse site's zit ik te smullen van wat mensen kunnen maken. Nu ben ik eens gaan zitten (te warm buiten) met het minivouwboekje. En eigenlijk heel leuk om te doen.

 Het gevouwen blad erachter wordt een A3  ding, basis stof heb ik al maar nu nog op een bijzondere wijze de bladen invullen. Wordt vervolgt.

Bosbranden

Op elk continent zijn ze druk bezig bij het bestrijden van bosbranden

Deze is gemaakt op een rest lap

het stiksel van rood marathon garen geven de vlammen weer

 

Stukje voor het Gilde Blog

 

Mijn gestuntel

Anders kan ik het niet noemen. Al langere tijd volg ik diverse blogs; er zijn er die ik toch wel wekelijks volg of anders als ik zie dat er iets gepost is via mijn eigen blog.

Een van die bijzondere blogs die ik volg zijn de ‘Artbooksisters’. Er zijn 7 sisters die zich hebben verzameld en zij maken een paar keer per jaar een bijzonder boek of boekje. Je kan het eigenlijk niet zo gek opnoemen of er is weer een bijzonder “boek” op het blog bijgezet. Bijzonder zijn de verschillende technieken en de inspiraties die deze sisters laten zien en hun uitwerking van het thema wat zij hanteren.

Dus liep ik al een eeuwigheid met het idee om dit ook eens te proberen. Stuntel die ik ben, ging ik op zoek naar wat mijn thema zou moeten worden. Na-apen wilde ik liever niet maar ben toch gaan googelen op internet en kwam verschillende sites tegen waar wel iets te zien was. Meestal waren het papieren boekjes die in harmonica stijl werden gemaakt. Dat wilde ik dus niet.

Ik had een aantal blokjes liggen van een proef naar aanleiding van het werk van Herma de Ruiter en bedacht dat daar wel een andere A-kant aan kon komen. Lukte vrij aardig en toen ik ze met een zig/zag wilde dubbelen wilde mijn Elnaatje niet mee werken. Ze sloeg steken over omdat het te dik was.

Helaas

 De 2^e poging lukte redelijk, geen schoonheidsprijs maar het principe beviel me wel. Ik had nog enkele hexagonnen liggen en die gebruikt als voorkant.

Redelijk 

En toen mijn derde poging; wat zou mijn thema toch kunnen zijn? Ach ja. natuurlijk wat mij dagelijks bezighoudt: mijn lief, mijn huis, mijn honden en de tuin.

Kant 1 was commerciële stof met diverse grote bloemen met als middelpunt de harten van die bloemen. Op kant 2, met oplosvlies, mijn lief en ik van de draadjes, ons 55+ huis zonder punt dak, en natuurlijk Bella in restdraadjes en voor Bessie Turf haar grote poten.

Het is geen kunstwerk, absoluut niet, maar wel een stap in de richting voor het maken van Leporello. 

Hierdoor heb ik veel bewondering voor het werk van de Artbooksisters gekregen. 

 

Mei

Mei van Mij

Deze vogel komt uit een workshop met de Art-Almere club bij Eike die het boek Stiched in Nature van Stepfhanie Redfern als inspiratie gebruikte.

Ik bedacht dat die vogel wel heel veel landen overvliegt

 

Art=Almere en zo

ART-ALMERE

 Afgelopen week hadden wij weer een leuke en lekkere dag bij Mieke, wij gingen al kletsend aan het werk. Mieke had een workshop gedaan en bedacht dat dit ook voor ons wel wat zou kunnen zijn. 

Omdat ik vrij veel vilt had liggen in een doos voor alle lady's een rol met verschillende kleuren mee genomen en dat kwam voor het maken van de bloemen goed uit.

Leuk effect ben benieuwd hoe er de kaarten uitgaan zien die we voor de gastvrouw maken.

EN ZO

 Ik las het al bij Hannie op haar blog, haken tijdens het kijken naar een detective op het scherm, laat ik dat nou toch ook een heerlijke bezigheid vinden. Na het breien van een vest het haken van een sjaal ben ik nu bezig met een BOHO trui te haken, niet gewoon maar met hexagons, schiet al lekker op ik heb er nu 30 en ik denk dat ik er nog een stuk of 6 nodig heb, hoebedoel je zei mijn lief jij hebt een hexonitiesvirus

  

thema Quiltersgilde

 

150.000 Vergeten kinderen

Telkens als er in de media aandacht wordt gevraagd voor De-Vergeten-Kinderen maakt dat mijn lief en mij triest.

Vroeger

En al enkele jaren krijg ik weer die herinnering aan de jongens van het gezinsvervangende huis van ruim 40 jaar geleden. Het zijn nu mannen met hoop ik een mooi of in ieder geval een goed leven.

Dat er toen veel mogelijk was voor de kinderen, die een leeftijd van  6 tot 18 hadden en waar ze zich over het algemeen wel goed bij voelden, blijkt wel dat, zelfs nadat ze het huis hadden verlaten, er altijd op zaterdag die knullen terug kwamen om een spelletje te doen of zelfs later hun vriendinnen te showen. Die groepsleiders hadden plezier in hun werk. Ze werkten soms wel 72 uur  omdat er geen of weinig personeel op voorraad was.

Omdat er van die lange werkweekeinden waren van mijn lief, ging ik met de kinderen mee. Dat kon omdat dan de kok vrij kon krijgen en ik mocht koken voor alle jongens en medewerkers. Ook de vakanties, zoals kamperen in de Ardennen met ongeveer 30 jongens, was een feestje. Natuurlijk was het niet altijd rozengeur en er waren ook verdrietige zaken. Maar dat er veel meer voor ze gedaan kon worden ten opzichte van de huidige jeugdzorg is schokkend en te triest voor woorden.

Nu

Maar dankzij de Stichting Het Vergeten Kind worden we nu met de neus op de feiten gedrukt. Machteloos moet er toegezien worden dat het verschrikkelijk is dat kinderen, die hulp nodig hebben, zo in de steek gelaten worden.

Daarom mijn 150.000 vergeten kinderen quilt:

Ik ben eerst gaan zoeken naar het logo van de stichting en heb die op maat geprobeerd te maken zodat het qua verhouding paste. Toen ben ik gaan krabbelen hoe ik een en ander kon laten zien. Dat resulteerde in de donkere grond die ik maakte als straattegels van 2 kleuren bruin als het zwarte gat waar kinderen in zitten. Het hek is de grens die lijnrecht een barrière vormt en staat voor het onvermogen om hulp te bieden.

Het hek is de scheidslijn tussen hulpvraag en hulp die geboden kan worden. Ik maakte het met grof gaas en met de cordonsteek.

Het logo staat voor een veilige omgeving, enkele kinderen hebben die deur gehaald. In de voorgrond gestikte figuren van wachtende kinderen.  De jongen en het meisje gaan naar het hek toegaan en om daar de zorg te vragen die zij nodig hebben.

Ik ben op een gezegende leeftijd en heb heel wat dingen meegemaakt als partner van een groepsleider in gezinsvervangende huizen en een gevangenissen voor jongens. Mijn lief en ik hebben heel wat herinneringen, gelukkig meer positief dan negatief, met als nare constatering dat de jeugdzorg ver achteruit is gegaan ondanks de mensen die zich met hart en ziel voor de meisjes en jongens inzetten.

Mia