beetje laat

Ja een beetje laat met het vertellen hoe de vrijdagmorgen Movie Star Bee is geweest. Gelukkig heeft Maria al een berichtje er over geschreven maar nu dan mijn verhaal.

 

Elk jaar, en dat zijn er nu al weer heel veel jaren, houden wij van de Movie Star Bee tijdens de zomervakantie een andere soort Bee. De zomerbee.

Tijdens deze zomervakantie die gelijk loopt met de school vakantie van Midden-Nederland, gaat Annie onze Bee-regelaar, dan een lijst maken met de volgorde van ontvangst.

 

Ontvangst elke week bij een ander van de groep, en zo zien wij nog eens wat. Ander interieur, andere kleuren, andere keukens en koffiemachines en andere tafels, maar ook hoe schoon is jouw huis-ding (ik denk dan altijd oeps, mijn huis is van een echte quilter, altijd een puinhoop).

 

En omdat ik vanaf het begin van die zomerbee's de eerste ben, dat komt ook omdat het meestal gelijk loopt met mijn verjaardag en ik vind dat toch heerlijk.

 

Gezellig al die vrouwen om mijn lange tafel die altijd te klein blijkt te zijn, tuintafel erbij het weer zat niet mee dus alles maar binnen, stoelen overal uit mijn poppenhuis en potten koffie en thee met of zonder melk of suiker. En natuurlijk verjaardagsgebak en verjaardagscadeautjes. Oh wat is dit toch leuk.

 

Ik had bedacht dat we maar eens iets anders moesten gaan doen, dus na de show en tell waarbij ook Jasper liet zien hoe mooi hij kan monoprinten. Zijn we van vilt bloemen gaan maken.  

 

Alle vrouwen gingen naar huis met een corsage in verschillende kleuren en ze vonden het nog leuk ook.

 

En omdat ik liep te regelen en te lijmen met een pistool kwam er van mijn bloem natuurlijk niet veel terecht, s 'middags tussen allerlei door maar de blaadjes geknipt en de afgelopen twee dagen tussen het bakken in de zon door de bloem in elkaar gezet.

De vlag hangt uit

Als kind vond ik het fascinerend, dan hoorde je op school dat er in Amerika feest was, toen ik heel klein was een jaar of 6 dacht ik dat het voor mij was. Wist ik veel hoe dat zat met Independence Day.

 

 

Nu vertellen de jongens mij hoe of waarom er in Amerika feest is en waarom er vlaggen uitgehangen worden.

 

Maar nog steeds vind ik het een heel leuk idee dat alle Amerikanen voor mij de vlag uitsteken.

Volgens mijn lief moet ik maar blijven dromen!

Voeten feest

Tenminste, ik vond het altijd een feest om op schoenen jacht te gaan, hoe hoger hoe mooier. Niet altijd handig natuurlijk. Maar ja. Als 15 jarige stond ik in de kapsalon als leerling toch mooi wel de hele lange dag op 11 cm. Je wilt wat als je jong bent, niet waar?

 

trouwschoenen uit 71

 

plateau zolen in 69



de schoenen uit mijn kappersleven

zag ik ooit, wilde ze graag maar helaas



dansles de jongens werden steeds kleiner
 

Lekkere romantische wandelingen met mijn lief

Deze is voor Janny onze schoondochter die net als ik die hele leuke afwijking heeft.

 

Maar ja dan wordt je ouder, je voeten willen dit niet meer en dan worden het aftrappers of zoals de laatste jaren orthopedische onaantrekkelijke klompen. Maar kwijlen bij die leuke schoenen doe ik nog steeds.

 

Ik weet dat ik tranen met tuiten hebt gehuild toen ze weggedaan moesten worden. Het duurde toch wel een jaartje voordat ik afscheid van die heerlijke modieuze voetbedekkers kon doen. Daarom nog een keertje voeten feest.

Ring

 

Gisteren, donderdag ging terwijl ik met atc's maken voor de fibermailgroep bezig was, ging het van Ring Ring, nou ja op zijn digitaals.

Het was de juf van school of we onmiddellijk naar het gymlokaal konden komen want Jasper had een klein ongelukje gehad, dus snelheid was geboden. Jemineetje wat zou er zijn, een plasje! of zijn schoenen kwijt! voor de deur hoorden wij hem al brullen, een sirene was er niks bij.

Binnen schrik je je een hoedje, een enorme buil op zijn voorhoofd pal boven zijn neusje. We hebben hem maar snel mee naar huis genomen, maar, toen hij zij dat hij wat wazig zag en draaierig voelde zijn we onmiddellijk naar de huisarts gegaan, want je weet maar nooit met een klein koppie.

De huisarts vertelde dat het een lichte hersenschudding was en dat hij maar een dag in bed moest blijven en zich laten vertroetelen door OMA.

Natuurlijk heb ik geen medicijnen in huis voor kinderen dus op naar de Apo en gelijk maar de pijnstillers gehaald en een supertube Arniflor om de bult tegen te gaan.

 

OMA heeft het geweten, vertroetelen vond Jasper wel heel erg fijn dus een dag op en neer naar de slaapkamer leverde ongeveer een kleine tien kilometer op. Omdat de beide jongens al zouden blijven slapen vannacht dus Jasper maar vaak wakker gemaakt.

 

En je weet hoe kinderen zijn, ze herstellen vrij snel, tenminste Jasper dacht vanmorgen tenminste dat hij wel weer zou kunnen voetballen of iets anders leuks. Nee dus, dan ben ik heeeeel streng.

 

 



tweede laag



een beetje rood en een beetje blauw

 

 Vanmorgen was hij heel kwiek en fier, gezellig ontbijten en kletsen leek wel een ratelmachine, dus bedacht hij dat hij wel een kleedje wilde maken, nou laten we dat maar niet doen zei ik. We bedenken wel wat anders. En dat werd monoprinten hij houd van kliederen en zo dus was hij snel overgehaald. En leuk dat het was, glasplaten op tafel, de tubes acrylverf erbij en mengen maar.

Dat de laatste bee van het seizoen erbij ingeschoten is jammer maar volgende week zijn de Moviestars bij mij want het is traditie geworden dat wij in de zomermaanden altijd bij elkaar bee houden als we tenminste niet op vakantie zijn.

 

Groen

Als je niks mag dan mag je ook niks, zeiden ze tegen mij tijdens mijn niksdoentijd. Dus ga je passief in een stoel zitten en dan gaan je hersenen malen zo van niks mag maar.... spelen met de pc en lapjes mag wel, het weegt niks dus..

 

 

 

In een tijdschrift zat een hele pagina met positieve woorden, alle woorden slaan natuurlijk op mij !!!! Geprint op groene stof en mijzelf zeer blij in het midden, ja als je centraal gesteld wordt moet je dat ook laten zien.

 

De blommen vrij met gekleurde rubber ingevuld.

 

En wie weet komen deze kaarten nog eens van pas.

Vrijdag Movie Star dag

He gelukkig ik kon weer naar de bee van de Movie Stars, door mijn perikelen was ik een paar keer niet geweest en dus was het weer een heerlijk uitje naar de kletsende ladies.

En gekletst is er, over wat leuk is en minder leuk, over patronen en dan vooral een gemeenschappelijk gevoel daarbij.

 

En dan was er de show en tell van Maria en Ellen, zo als jullie zien allebei lid van het Gilde, en beide al het hele jaar in de slag met de mistery die elke drie maanden in het Gildenieuws gebracht werd. En beide zijn handquilters, dus iedere keer zagen wij die geheimzinnige blokken voorbij komen.

 

 

En dan hier het resultaat, de een in Engelse sfeer en de ander in een Franse sfeer. tenminste zo zie ik ze. Een Cottage on Dorchester en een Maison de Provence, links Maria en rechts Ellen. De lach ontbreekt even bij Maria die was in gedachten al druk bezig met QUIP Day in Zeewolde bij Hobbytime.

verdekt opgesteld

Onze haan gaat al een fiks aantal jaren mee, van de ene tuin naar de andere en zelfs op een balkon. Van de ene stad naar de andere, de haan is er altijd bij. En nu verdekt opgesteld onder een roos die heel misschien weer gaat bloeien er komen genoeg knoppen aan de struik, valt ons erg mee we hadden de roos tekort afgesnoeid en de lange winter heeft zijn sporen achtergelaten.